Salya sümük ağlayasım, mendil bulamayıp sümüğümü kolumun tersiyle silesim var.. Herkesle tartışasım, geçmişte kırdıkları bütün kalplerin öcünü alasım var.. Sokaktan geçen herkesin yakasına yapışasım var..
Üzerime yaşarken karabasan çökmüş gibi.. Anlatıyorum, anlatıyorum kimse duymuyor.. Bağırıyorum kimse aldırış etmiyor.. Kimse okumuyor, kimse hissetmiyor..
"Biz çıkıyoruz".. Ne zaman "biz" oldunuz? Daha kokun tenimden silinmeden bir başkasıyla nasıl biz oldun? Bir de bunu bana nasıl söyleyebildin? Nasıl izin verdi kalbin buna? Hiç mi canın acımadı söylerken, hiç mi canımın ne kadar yanacağını hissedemedin be adam? O kadar mı tanımıyordun beni? Bu kadar mı hissizleştirdi hayat seni? Ne dememi bekliyordun ki? Ne söyliyim? Ne söylenir?
"Hayırlı olsun" ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder