Acilen bayandan az kullanılmış ağlayacak omuz aranıyor..

     Bu aralar yakın arkadaş sıkıntısı çektiğimden etrafımdaki herkese "bundan olur mu acaba" diye bakıyorum.. Kafamda deli testler yapıyorum.. Nedense bu testleri de sadece erkeklere yapıyorum, her ne kadar büyük bir familyası öküz sınıfına dahil olsada, çıkıyo arada.. (Yani inanıyorum öyle birilerinin var olduğuna)
     Bana kadın muamelesi yapmayacak biri, yalnız kaldığımızda aklına "ateş barut" hikayesi gelmeyecek biri, acaba ne düşünür hakkımda diye düşüncelerimi sansürlemeyeceğim biri, herhangi bir fiziksel temasın sadece cinsel amaçlı yapılmayacağını bilen ve hormonlarını kontrol edebilen biri.. (sonuncusu abartı mı oldu yok yok devam ediyim, nasıl ütopik bir şey çıkacak ben de merak ediyom), entelektüel, esprili, kendine özgü fikirleri olan (lise kompozisyonuna dönmeye başladı yazı hadi bakalım ), biraz da siyasetten anlayan biri..(görüşü fark etmez neyi savunduğunu bilsin kafi)
     Yok di mi böyle biri, varsa da benim ergen dolu çevremde ne arasın.. Hepsi olur belki de şu hormon meselesi için en az 6-7 yıla ihtiyaçları var.. Benim de o kadar bekleyecek vaktim yok.. Acilen bayandan az kullanılmış ağlayacak omuz arıyorum..
     Bi tane buldum gibi sınıftan ama muhabbetimiz henüz o kadar yakın olamadı malesef.. Birbirimizi yanlış anlamama evresini geçemedik henüz.. Yani ben geçtim de o ısrarla orda kalmak istiyo sanki..
     Bir gün iyi bir gün kötü, bir gün selam veriyo ertesi gün yüzüme bile bakmıyo.. Başkalarıyla konuşunca somurtmalar filan.. Resmen sevgili tribi çekiyorum.. Ha hoşlanıyo olma ihtimali de aklıma gelmiyo değil ama çok saçma, tanımadan hoşlanılabilecek son kişiyim ben, genelde insanlar gıcık olur.. Tanıdıklalarında biraz daha giderim var da daha hoşlanacak kadar tanımıyo ki beni.. Benim hüsnü-kuruntum da olabilir. Hatta olabilitesi çok yüksek.. Neyse nerde kalmıştık, ben böyle üç gün susuz kalmış gibi yana yakıla kendime arkadaş ararken en uygunu bu saftirikcan (ironi yapıyorum asıl saftirik benim) olur dedim kendi kendime..
     Okuldan çıktık, sınavlardı, projeydi, ödevlerdi derken tüm haftanın yorgunluğu çöktü üzerime, zaten 20 gündür (evet sayıyorum tam 20 oldu bugünle) kalbime bi öküz oturmuş gibi hissediyorum geçtik serviste en arkaya oturduk saftirikcanla.. Boş bulunup başımı omzuna koyuvermişim.. Kimse ellemese salya akıta akıta uyuyacağım o derece beynim boş.. Bu ne anladıysa artık "ama yapma böyle" demez mi.. Kaldırdım başımı kötü bişi yapıyormuşum gibi, misafirlikte altına kaçıran, en yakın arkadaşı tarafından evin ahalisine altına kaçırdığı ilan edilen çocuklar gibi yarı utangaç yarı ağlamaklı ne diyeceğimi bilemedim.. " Al be omzunu yemedik ya" diyesim geldi içimde kaldı..
      Hayır ne anladı acaba, hoşlandığımı filan zannediyosa ahanda b.ku yedik.. Zaten anlamsız triplerdeydi şimdi ne olur kestiremiyorum.. Daha farklı mana çıkardıysa offf pufff oha falan.. Omuz bu arkadaş ırzına geçmedik ya!!!