Şimdi sana ne söylesem yetmeyecek, kelimeler cümleler paragraflar... Hepsi boşa gidecek.. Hiç birşey senin "doğrun" değiştirmeyecek..
O yüzden aslında sensizde senli yaşayabildiğimi anlatmayacağım sana.. Akşam eve dönerken, sokakların tüm sessizliğine inat senin beni evde bekliyor olduğunu hayal ettiğimde yüreğimin nasıl neşeyle dolup taştığını söylemeyeceğim.. Bilmeyeceksin asla.. Bir erkekle konuşurken ama gayet arkadaşça; kardeşçe senin bir yerlerden izlediğini, izlerken kızdığını düşünüp bir bahaneyle sohbetin ortasında ayrıldığımı, kendime seninle (hayalinle) baş başa kalmak için bir yerler aradığımı, bulduğumda senden defalarca özür dilediğimi öğrenemeyeceksin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder