Bu acının ertelenmesiydi, yakınını kaybeden hastanın uyuşturucu iğne vurularak acıyı gelecek zamana aktarmasıydı.. Zamanla adeta dalga geçmekti.. Oysa zaman aşkın acının panzehiri değil miydi? Zamana inanmamanın cezası aynı acının katmerlisini yaşayacak olmaktı..Allamm inşallah verdiğim karardan dolayı pişman olmam.. Ama ruh halim tam da böyle ..
Zaman herşeyin ilacı diye kendimizi avutuyoruz.Sadece geçen günler,haftalar,aylar ve yıllar.İçimizdeki acılar hala ilk gün ki gibi ama unutmuş gibi davranmaktan başka elden ne gelir ki...Güven bir kere sarsıldı mı tekrar eski haline dönmez.İçinde hep bir şüphe olur,şüphe de huzur vermez...
YanıtlaSilŞüphe..Ne güzel söyledin Mehtap.. Tüm teknolojiyi ayaklarımın altına serseler yine de güvenemem, onun gözleriyle etrafa bakmak, onun beyniyle düşünmek isterim.. Güven tek kullanımlık malesef..
SilAffetmemin sebebi incinen gururumu kurtarıp öyle devam etmek sanırım..