Ah bu liseliler... Kontrol altına alınmadığında kafesinden kaçmış tavşan gibiler.. Tam "tamam artık rahat edebiliriz" , Özgür'le çıkıyor olmamıza alışmışlardır artık derken yeni bir bomba daha koydular ortaya.. Şu veletlerin yaptığına bak! Fotografımızı (ya da fotograflarımızı) çekmişler.. Güya el eleleymişiz, umarım sadece masum bir görüntüdür, birbirimizle şakalaşırken olur olmadık anda denklanşöre basmamışlardır.. Magazin muhabirlerinden kaçan ünlülere döndük resmen.. Her an her yerde karşımıza çıkmasınlar diye yaptığımız coğrafi hesaplar, 3 yaşından bu yana geliştiremediğim yön bilgime master yaptırdı. Görüşmelerimizin %90 ı "acaba buralarda bizi tanıyan birileriyle karşılaşır mıyız" ı konuşarak geçiyor. Kalan yüzde onunu da bizi görenler ordusuna kimlerin eklendiğini birbirimize aktarmakla.. İnsanlar ilişkilerinin ilk aylarında etrafı görmez biz etrafı kontrol etmekten birbirimize bakamıyoruz..Yine okulda sıradan bir gün, ders arası beş dakikalık tenefüste dinlenmeye çalışırken , kimyacının bi anda sırıtatak yanıma oturmasına anlam vermeye çalışıyordum ki, hiç lafı eğip bükmeye çalışmadan, "Siz Özgür'le çıkıyor musunuz kız" diye soruverdi.. Fingirdek yengelerin yeğenlerini her fırsatta sıkıştırıp "koca bulup bulmadığını" yoklaması gibi.. Bi anda öğretmenler odasında bunlar konuşulmaya başlayınca çalışmadığı yerden sözlüye kaldırılmış öğrencilere döndüm.. Ne diyeceğimi bilemedim. "Evet çıkıyoruz, birbirimize aşığız, kimseden saklanmıyoruz, bu yaştan sonra liseliler gibi kuytu köşelerde buluşacak değiliz, yakalanınca biz sadece arkadaşız diyecek ünlüler de değiliz, normal insanlarız, bu olayı bu kadar sansasyonel hale getiren mesleklerimizin öğretmenlik olması, mesele öğrencilerin bunu normal kabul etmemesi ama daha önemli bir mesele var ki evli, barklı, üniversite okumuş, topluma yön veren öğretmenlerin de bunu normal kabul edemeyip, nezaketen daha yalnız bir ortamda sorabilecekken öğretmenler odasının ortasında sorması" diyecektim ki cümlenin fazla uzayacağını farkedip sadece "evet, çıkıyoruz" diyiverdim.. Cümlelerim beynimin kıvrımlarından çıkıp ta dudaklarıma kadar gelmişti ki gerisin geriye hepsini tek tek iadeyi taahhütlü olarak gönderdim.. Diğer hocalar gibi bilip de bilmiyormuş gibi davranmak yerine samimi davranarak gelip bana direk sormuş olmasını da takdir ettim..
Bu köşe kapmaca ne zaman son bulacak merak ediyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder